{"id":3967,"date":"2017-09-18T08:58:39","date_gmt":"2017-09-18T05:58:39","guid":{"rendered":"https:\/\/plamensivov.com\/?p=3967"},"modified":"2024-08-11T10:15:02","modified_gmt":"2024-08-11T07:15:02","slug":"%d0%bf%d1%80%d0%b5%d0%b2%d0%be%d0%b4%d0%b8-%d0%bd%d0%b0-%d0%bf%d0%be%d0%bb%d1%81%d0%ba%d0%b8","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.plamensivov.com\/?p=3967","title":{"rendered":"\u041f\u0440\u0435\u0432\u043e\u0434\u0438 \u043d\u0430 \u043f\u043e\u043b\u0441\u043a\u0438 | P\u0142amen Siwow – wiersze wybrane"},"content":{"rendered":"

\u041f\u0440\u0435\u0432\u043e\u0434\u0438 \u043d\u0430\u00a0Dorota Trela<\/strong><\/p>\n

Nienale\u017cne | \u041d\u0435\u0434\u044a\u043b\u0436\u0438\u043c\u043e<\/a><\/strong><\/p>\n

Jak\u017ce kr\u00f3tka jest droga do fa\u0142deczki ostatniej na pla\u017cy tak pustej,
\ndo ostatniego szczytu, do granicy wszystkiego, cokolwiek zobacz\u0119.
\nP\u00f3jd\u017a jeszcze ze mn\u0105 troch\u0119, ukochana, nie ogl\u0105daj si\u0119 wstecz, od tej w\u0142a\u015bnie minuty za nami zostaj\u0105
\ntylko ha\u0142dy przesz\u0142o\u015bci piaszczyste.<\/p>\n

Jak topi\u0142em si\u0119 w p\u0142ytkiej rzeczu\u0142ce, gdzie mieszka\u0142 bezpami\u0119tny strach,
\nstrach przed ostatnim latem, przed rzeczami, kt\u00f3re odlatuj\u0105.
\nJak zazdro\u015bci\u0142em ptakom, jak r\u0119kami macha\u0142em\u2026
\nI ramiona teraz bol\u0105 mnie.
\nTak zapewne bol\u0105 \u015bwi\u0119tego kolana po d\u0142ugiej modlitwie.<\/p>\n

Oto, mam ju\u017c male\u0144k\u0105 sw\u0105 prawd\u0119 – ona wystarczy mi.
\nOna chowa si\u0119 we w\u0142osach twych,
\nona w naszych dw\u00f3ch kieliszkach z winem si\u0119 \u015bmieje =
\nKa\u017cde nast\u0119pne lato i ka\u017cde nast\u0119pne rano te\u017c,
\njest ca\u0142kiem nienale\u017cne, ukochana, ca\u0142kiem nienale\u017cne.<\/p>\n

***<\/p>\n

Emigrant \u2013 Bia\u0142y ob\u0142oczku | <\/strong>\u0415\u043c\u0438\u0433\u0440\u0430\u043d\u0442 (\u041e\u0431\u043b\u0430\u0447\u0435 \u043b\u0435 \u0431\u044f\u043b\u043e)<\/a><\/p>\n

Wyrusza\u0142em, chyba z tysi\u0105c razy –
\nczy pod wiecz\u00f3r, czy w\u015br\u00f3d rannej mg\u0142y\u2026
\nGitara m\u043eja i jej zimne struny,
\npiosenki, kt\u00f3rych nie za\u015bpiewa\u0142 nikt.<\/p>\n

Piosenki niepowsta\u0142e, lecz wspania\u0142e,
\nte o morzu i o ciszy te\u017c\u2026
\nKim ja jestem? Pytanie mnie bola\u0142o,
\njak pokrzywa, wbity w pi\u0119t\u0119 cier\u0144.<\/p>\n

M\u00f3j ob\u0142oczku bia\u0142y.<\/p>\n

Anio\u0142 odsprzedawa\u0142 ju\u017c bilety
\nna Terminal 1 \u2013 i do raju wprost.
\n\u0410 w kolejce stan\u0119li niespe\u0142nieni poeci
\nci\u0105gn\u0105c z sob\u0105 baga\u017c \u2013 kilka ton.<\/p>\n

Diabe\u0142 za\u015b polewa\u0142 ju\u017c rakij\u0105,
\nstare groby, nowe autostrady,
\nTam, gdzie wszyscy, co tutaj jeszcze zostali,
\nmog\u0105 w obie strony uciec przed swym \u017cyciem.<\/p>\n

M\u00f3j ob\u0142oczku bia\u0142y.<\/p>\n

Wyruszaj\u0105 ju\u017c dzieci rz\u0105dkami,
\ni jak pachnie \u2013 to zapewne m\u0142odo\u015b\u0107.
\nI las m\u00f3j wci\u0105\u017c jeszcze jest tak bardzo pi\u0119kny,
\na ob\u0142oczek – wci\u0105\u017c tak bardzo bia\u0142y.<\/p>\n

Ruszam za podstarza\u0142ymi dzie\u0107mi –
\nrazem z nimi zerka\u0107 w nieznane podw\u00f3rza,
\nszale\u0107 z nimi pod nieznanymi gwiazdami
\ni zasypia\u0107 wraz z obcymi lud\u017ami.<\/p>\n

M\u00f3j ob\u0142oczku bia\u0142y.<\/p>\n

Wyrusza\u0142em, chyba z tysi\u0105c razy –
\nczy pod wiecz\u00f3r, czy w\u015br\u00f3d rannej mg\u0142y\u2026
\nGitara m\u043eja i jej zimne struny,
\npiosenki, kt\u00f3rych nie za\u015bpiewa\u0142 nikt.<\/p>\n

M\u00f3j ob\u0142oczku bia\u0142y.<\/p>\n

***<\/p>\n

Ch\u0142opiec ze zm\u0119czonymi skrzyd\u0142ami<\/em><\/strong> | \u041c\u043e\u043c\u0447\u0435\u0442\u043e \u0441 \u0443\u043c\u043e\u0440\u0435\u043d\u0438\u0442\u0435 \u043a\u0440\u0438\u043b\u0430<\/a><\/p>\n

Ch\u0142opiec, kt\u00f3ry zm\u0119czone skrzyd\u0142a ma
\nnie widzi w \u017cadnym lustrze przyjaciela.
\nZdrada wysoce jest prawdopodobna.
\nWin\u0430 ma przecie\u017c wiele imion tak.<\/p>\n

Ch\u0142opiec, kt\u00f3ry zm\u0119czone skrzyd\u0142a ma –
\nczy go poznajesz, serafi\u0144ski synu?
\nGdzie pozosta\u0142a wasza wsp\u00f3lna przesz\u0142o\u015b\u0107 –
\nczy zapomnia\u0142e\u015b, czy wiedzy ci brak?<\/p>\n

Lecznicze zio\u0142a, kruchy mur ze \u015bcian,
\ni wargi, pop\u0119kane od milczenia\u2026
\nOn ptaka z klatki wypu\u015bci na wolno\u015b\u0107,
\nale czy przez to wskrzesi si\u0119 te\u017c sam?<\/p>\n

Ponad upad\u0142ym miastem wzbije si\u0119 ten ptak,
\nprzez sny krwawi\u0105cych ludzi on przeleci
\ni gdy zrozumie swoj\u0105 bezskrzydlato\u015b\u0107,
\nstanie si\u0119 dusz\u0105- prost\u0105, tak jak chleb.<\/p>\n

\u0421h\u0142opiec, kt\u00f3ry zm\u0119czone skrzyd\u0142a ma
\nnikomu nie oddaje swej pami\u0119ci.
\nNadzieja ma tak przecie\u017c kr\u00f3tkie nogi –
\ngdzie krok postawi, by\u0142a wcze\u015bniej ju\u017c;<\/p>\n

p\u0142onie knot \u015bwiecy w czu\u0142ej d\u0142oni jej,
\nlec\u0105 w kr\u0105g cz\u0105stki nowego pocz\u0105tku.
\nPodnosi teraz si\u0119 z ka\u017cdego lustra
\nch\u0142opiec, kt\u00f3ry zm\u0119czone skrzyd\u0142a ma.<\/p>\n

***<\/p>\n

Martwa natura<\/em><\/strong> | \u041d\u0430\u0442\u044e\u0440\u043c\u043e\u0440\u0442<\/a><\/p>\n

Ona tak d\u0142ugo malowa\u0142a kwiaty \u2013
\npopo\u0142udniami, w w\u0105tpliwo\u015bciach, zimach.
\n(W\u0105tpliwo\u015b\u0107 kwesti\u0105 ciszy jest jedynie
\ni jeszcze jakiej\u015b niemal konieczno\u015bci).<\/p>\n

Z przodu jest krzywo, z ty\u0142u pusto jest.
\nOna odwyk\u0142a ju\u017c dawno od p\u0142aczu.
\nDost\u0119pna jest ucieczka – z \u017cycia bram,
\nod s\u0142\u00f3w, kt\u00f3re wci\u0105\u017c co\u015b jeszcze znacz\u0105.<\/p>\n

A z s\u0142\u00f3w pigmenty potem tworzy si\u0119,
\nwymywa si\u0119 je do czysta w ka\u0142u\u017cy.
\nOna tak d\u0142ugo malowa\u0142a kwiaty,
\nsamotna, jak rodz\u0105ce zwierz\u0119 w g\u0142uszy.<\/p>\n

I z p\u0119knietego zwierciad\u0142a umys\u0142u
\ndo ciep\u0142ej d\u0142oni jej pieszczota sp\u0142ywa,
\nlecz ta droga jest trudna… Opad spad\u0142,
\nogieniek z deszczu r\u00f3wnie\u017c szybko przygas\u0142.<\/p>\n

Gdyby pieszczota w deszczu by\u0142a m\u0119ska,
\nzapewne by j\u0105 zmiot\u0142o uderzenie,
\nLecz, Panie, ona d\u0142ugo malowa\u0142a kwiaty.
\nI delikatny by\u0142 jej ka\u017cdy trud kobiecy \u2013<\/p>\n

zbiera\u0142a ona przecie\u017c dobre ziarna,
\nna swoje pole, gdzie rosn\u0105 idylle…
\nMuska palcami teraz rownie\u017c czas –
\nw b\u0142otnistej grz\u0105dce nie ma nic pr\u00f3cz nas.<\/p>\n

Deszcz chowa ju\u017c pospiesznie farby swe,
\na od stromizny wieje \u017ce\u0144ski powiew.
\nTu cudem s\u0105 trzy wolne od pracy dni,
\na ka\u017cdy termin boli, kiedy czekasz.<\/p>\n

Tu barwy rzeczy jej opowiadaj\u0105,
\nna kt\u00f3re si\u0119 nie wa\u017cy nawet spojrze\u0107.
\nZm\u0119czenie daje jej kolor i smak,
\na jej nadzieja zn\u00f3w ma dno podw\u00f3jne,<\/p>\n

jej \u015bwiat – tak cichy i przewidywalny,
\nmimo, \u017ce on niczego ju\u017c nie przewiduje.
\n\u015awiat przed kobiet\u0105 bardziej jest zniszczalny,
\nni\u017c paj\u0105k na cieniutkiej swojej nici.<\/p>\n

Widzia\u0142e\u015b, jak ten pastel spali\u0142 si\u0119,
\ngdy czeka\u0142, aby chwila si\u0119 spe\u0142ni\u0142a?
\nTak \u017cycie czarno -biale sta\u0142o si\u0119 –
\nw\u0119glem nie mo\u017cna ju\u017c malowa\u0107 kwiat\u00f3w\u2026<\/p>\n

Lecz s\u0142owa si\u0119 urwa\u0142y. Teraz wi\u0119c,
\nstaj\u0119 si\u0119 przed ni\u0105 niezr\u0119cznie wr\u0119cz niski.
\nOna tak d\u0142ugo malowa\u0142a kwiaty.
\nJa za\u015b\u2026 co napisa\u0142em, tom napisa\u0142.<\/p>\n

***<\/p>\n

\u015awi\u0119ty m\u0105\u017c<\/em><\/strong> | \u0421\u0432\u0435\u0442\u0435\u0446\u044a\u0442<\/a><\/p>\n

Wiecz\u00f3r w gor\u0105czce. M\u0105dro\u015b\u0107 niepocieszona.
\nMy\u015bl o zatoce, zatoce z\u0142otej.
\nWina starego nikt ju\u017c tu nie wypije.<\/p>\n

Kto na kolanach si\u0119 modli?
\nZa wszystkich, za wszystkich,
\nza siebie \u2013 przenigdy.<\/p>\n

Powiedz mi, czemu przyszed\u0142e\u015b?
\nTu, gdzie duch\u00f3w jest gr\u00f3d,
\nczeka ci\u0119 tylko g\u0142\u00f3d,
\nw tej epoce oszustwa ja sam te\u017c nie wierz\u0119.<\/p>\n

Czy czego\u015b ode mnie chcesz?
\nM\u00f3j krzyk jest jak milczenie,
\nmoja m\u0119ka jest lekka,
\nmoje \u201edzisiaj\u201d jest twoim \u201enigdy nie stanie si\u0119\u201d.<\/p>\n

\u015awi\u0119ty ojcze, nie mam dla ciebie s\u0142\u00f3w!
\nDaj mi chleb, daj mi wino,
\nZa mnie te\u017c pom\u00f3dl si\u0119.<\/p>\n

Ta wiara zabije mnie,
\nta wiara ocali mnie.
\nJak\u017ce d\u0142ugo czeka\u0142e\u015b,
\nabym \u0142zy swe pokona\u0142
\ni zapomnia\u0142 o plamach swej grzesznej rado\u015bci\u2026<\/p>\n

Zapytaj, gdzie teraz jestem.
\nTysi\u0105ce zim twoja m\u0142odo\u015b\u0107 pami\u0119ta,
\ntysi\u0105ce ko\u015bci kre\u015bl\u0105 zarys mych win.<\/p>\n

Patrzysz na mnie. Bardziej \u017cywy, ni\u017c ja
\ni si\u0119 modlisz za wszystkich w swojej odwiecznej celi,
\na w kadzidle ju\u017c p\u0142omie\u0144 ga\u015bnie dla ciebie,
\ni bij\u0105 ju\u017c dzwony w niebia\u0144skim ko\u015bciele.<\/p>\n

Daj mi chleb, daj mi wino,\u2028bo serce bardzo boli.
\nD\u0142ugo szuka\u0142em ci\u0119.
\nZa mnie te\u017c pom\u00f3dl si\u0119\u2026<\/p>\n

\u015awi\u0119ty ojcze, za mnie te\u017c pom\u00f3dl si\u0119.<\/p>\n

***<\/p>\n

Wieczorna<\/em><\/strong> | \u0412\u0435\u0447\u0435\u0440\u043d\u043e<\/a><\/p>\n

Przychodzi zawsze sama tu,
\ntylko w dni lekkie i bezchmurne,
\nnape\u0142nia wod\u0105 pusty dzban,
\nkre\u015bli na niebie swoje imi\u0119.<\/p>\n

Wypiera \u015blady starych win,
\nd\u0142ugo prasuje te\u017c koszule.
\nPrognozy w wiadomo\u015bciach s\u0105 pogodne,
\nskoro wraz z ni\u0105 nadchodz\u0105 ciche czasy.<\/p>\n

Ju\u017c zawsze b\u0119dzie w\u0142a\u015bnie tak:
\ni noc Przecieka w spokojne podw\u00f3rza,
\na ta szczeg\u00f3lna cisza, kt\u00f3r\u0105 ma \u2013
\nona tam czeka, by\u015b do niej przem\u00f3wi\u0142.<\/p>\n

Znajduje j\u0105 ostatni s\u0142o\u0144ca blask
\ni cienie zmierzchu czule j\u0105 ca\u0142uj\u0105.
\nPejza\u017c o\u0142\u00f3wkiem, ostrza jakiego\u015b \u015blad –
\npewna kobieta \u017cycie twe rysuje.<\/p>\n

Dano ci znak, aby\u015b zamilkn\u0105\u0142 ju\u017c,
\nwidocznie bardzo d\u0142ugo ju\u017c m\u00f3wi\u0142e\u015b.
\nOna zap\u0142acze poprzez twoje oczy,
\noddycha\u0107 b\u0119dzie twoimi p\u0142ucami.<\/p>\n

Zgubi\u0142e\u015b si\u0119 w jej \u015bladzie, m\u00f3wi\u0119 ci,
\nm\u0105drze nie dochowuj\u0105c tajemnicy.
\nZgubi\u0142e\u015b si\u0119, zaprawd\u0119 ci powiadam:
\nju\u017c zawsze b\u0119dzie w\u0142a\u015bnie tak.<\/p>\n

***<\/p>\n

Mnich<\/strong><\/em> | \u041c\u043e\u043d\u0430\u0445<\/a><\/p>\n

Na stromych \u015bcie\u017ckach duszy gdzie\u015b daleko
\nwspinaczka wiod\u0142a mnie na g\u0142\u0119boko\u015bci
\ni potyka\u0142em si\u0119 o \u017cycie z roztargnieniem,
\nrobi\u0105c fujarki z belki w swoim oku.<\/p>\n

P\u0142yn\u0105\u0142em mimochodem poprzez lata
\nz pr\u0119dko\u015bci\u0105 przekroczon\u0105 z bezsilno\u015bci.
\nSzczyt by\u0142 jedynie innym s\u0142owem na upadek
\ngdzie\u015b na dnie le\u017ca\u0142 puch z orlego pierza.<\/p>\n

Okadzi\u0107 duszy mojej si\u0119 nie da\u0142o,
\nkadzid\u0142o w moich p\u0142ucach mnie d\u0142awi\u0142o.
\nKipia\u0142a moja wina w niepocieszonych dzwonach,
\nmodlitwa gdzie\u015b wyciek\u0142a przez r\u0119kawy,<\/p>\n

wzlecia\u0142a, lecz nie mog\u0142a ju\u017c przelecie\u0107
\nprzez okno, zakopcone od panichid.
\nZb\u0142\u0105ka\u0142a si\u0119 w o\u0142tarzu i sp\u0142oszy\u0142a go\u0142\u0119bia,
\nsparzy\u0142a si\u0119 \u015bwiecami i przycich\u0142a.<\/p>\n

Nie mia\u0142em domu, nie mia\u0142em rodziny.
\nsam wyiska\u0142em swoje w\u0105tpliwo\u015bci,
\nwierzy\u0142em do ostatka, \u017ce dla m\u0119drca
\ndomem jest ciche zatoni\u0119cie statku.<\/p>\n

Teraz si\u0119 \u015bmiej\u0119 – zaczynam rozumie\u0107
\nten dowcip z wiekiem i up\u0142ywem czasu:
\n\u017ce kiedy B\u00f3g wybiela nas nad \u015bnieg,
\nto wybielanie zaczyna od w\u0142os\u00f3w.<\/p>\n

Przede mn\u0105 odlatuj\u0105 dni pokutne,
\nkierunki za mn\u0105 si\u0119 zlewaj\u0105 w bia\u0142y punkcik –
\nrado\u015bnie zapominam wszystkie rany,
\nod upadania na twarz oraz na skronie.<\/p>\n

Upa\u015b\u0107, by potem zosta\u0107 podniesionym,
\nto mi\u0142osierdzie, jak si\u0119 zastanowi\u0107\u2026
\nNa stromych \u015bcie\u017ckach duszy potykanie
\njest wszak umiej\u0119tno\u015bci\u0105 wprost zbawienn\u0105.<\/p>\n

***
\nLecz lato otrzepuje sw\u00f3j kapelusz,
\ncienkim kosturem w drodze postukuje.
\nWyrusz\u0119 wcze\u015bnie \u2013 by zd\u0105\u017cy\u0107 przed \u015bwitem,
\ndo stromej t\u0119czy jako\u015b w ko\u0144cu dotr\u0119,<\/p>\n

zawo\u0142am:\u201d Id\u0119, Panie, wyjd\u017a mi na spotkanie.\u201d
\npod wzg\u00f3rzem, tam, gdzie s\u0105 milcz\u0105ce drzewa,
\ntam, dok\u0105d \u015bpiesz\u0119, by nakarmi\u0107 Twoje ptaki
\nModlitw\u0105, kt\u00f3rej nie raczy\u0142e\u015b przyj\u0105\u0107.<\/p>\n

I skoro chcia\u0142e\u015b ode mnie milczenia,
\nnie wk\u0142adaj wi\u0119cej w\u0119gli w moje usta.
\nDla mnie niech pozostanie cisza, a modlitw\u0105
\nuciesz s\u0142owika, kt\u00f3ry skry\u0142 si\u0119 w mgle poranka.<\/p>\n

***<\/p>\n

Fontanna w deszczu<\/em><\/strong> | \u0424\u043e\u043d\u0442\u0430\u043d \u0432 \u0434\u044a\u0436\u0434\u0430<\/a><\/p>\n

Modre strugi, mokre wst\u0105\u017ceczki
\nPonad ziemi\u0105 rozrzuca dzi\u015b deszcz.
\nDo miasta betonowych wiaderek
\nCzysta woda wci\u0105\u017c wlewa si\u0119.<\/p>\n

I plac miejski zaraz pustoszeje –
\nWia\u0107 przed deszczem \u2013 to nie \u017caden wstyd.
\nI pozostaje deszcz i fontanna,
\nKt\u00f3ra zawsze sta\u0142a w\u0142a\u015bnie tam.<\/p>\n

Lecz fontanna w tym deszczu jest zb\u0119dna,
\nLecz fontanna w deszczu bzdur\u0105 jest –
\ntylko woda bez sensu si\u0119 leje\u2026
\nUrz\u0105d Miasta czy ju\u017c o tym wie?<\/p>\n

A fontanna w deszczu jest bezwstydna,
\nA fontanna w deszczu \u2013 skandal trwa\u2026
\nSkoro z wody jeste\u015bmy stworzeni,
\nNie jest straszne miejskie b\u0142oto nam.<\/p>\n

Patrz, niebo d\u0142awi deszczem si\u0119 wci\u0105\u017c,
\nPochwycone w sieci b\u0142yskawicy.
\nMiasto jakby przypadkowe jest,
\nA hotele w nim \u2013 pe\u0142ne.<\/p>\n

A ty jeste\u015b gdzie\u015b tam, przed zimnem chowasz si\u0119
\nNa przystanku, wtulaj\u0105c si\u0119 w szalik.
\nJa i ty \u2013 to tylko kropelki wody dwie,
\nCo p\u0142yn\u0105 jedna drugiej wci\u0105\u017c gdzie\u015b na spotkanie.<\/p>\n

Ju\u017c nie pada. I wszystko jest proste,
\nI w ka\u0142u\u017cach dzieci skacz\u0105 ju\u017c.
\nZn\u00f3w ogrzejemy swe stare ko\u015bci
\nOd promieni m\u0142odej gwiazdy tu.<\/p>\n

I plac miejski na moment o\u017cywa,
\nBrak tu wspomnie\u0144 i winy tu brak.
\nM\u00f3wi\u0119 ci, \u017ce fontanna to tylko pocz\u0105tek,
\nNasze \u017cycie – to jest tylko gra.<\/p>\n

***<\/p>\n

Powitanie<\/em><\/strong> | \u041f\u043e\u0441\u0440\u0435\u0449\u0430\u043d\u0435<\/a><\/p>\n

Jedna oktawa ciszy trwa.
\nKwietniowe mi\u0119kkie popo\u0142udnie.
\nS\u0142ysz\u0119, jak pierwsze roje pszcz\u00f3\u0142
\nTocz\u0105 rozmowy ju\u017c o lecie \u2013<\/p>\n

W godzinie, w kt\u00f3rej roi si\u0119,
\nOddycha ci\u0119\u017cko jasne \u015bwiat\u0142o
\nI jeszcze trwa zimowy b\u00f3l,
\nUkryty w \u017ad\u017ab\u0142ach wiosennej trawy.<\/p>\n

Gdzie\u015b szczeka pies i spada kwiat
\nWprost z niespokojnych wiosn\u0105 drzewek,
\nA stare gniazdo, skryte w nich
\nZbiera monety z blasku s\u0142o\u0144ca,<\/p>\n

By kupi\u0107 sobie za nie zn\u00f3w
\nPi\u00f3rka i puch od nowych ptak\u00f3w,
\nPiosenki ich i nocny strach
\nPrzed gniewem kot\u00f3w-ptako\u017cerc\u00f3w,<\/p>\n

I nowe \u017cycie zadrga zn\u00f3w
\nW jego obj\u0119ciach z czystej s\u0142omy…
\nTo stare gniazdo sercem jest-
\nOno dzi\u015b czuje sw\u00f3j klucz ptak\u00f3w.<\/p>\n

Jedna oktawa ciszy trwa.
\nA dalej \u2013 wiosna i milczenie.
\nA ptasi klucz jak cz\u0142owiek wci\u0105\u017c
\nPotyka si\u0119 o chmur gromady.<\/p>\n

***<\/p>\n

Cz\u0142owiek, kt\u00f3ry idzie po wodzie<\/strong><\/em> | \u0427\u043e\u0432\u0435\u043a\u044a\u0442, \u043a\u043e\u0439\u0442\u043e \u0432\u044a\u0440\u0432\u0438 \u043f\u043e \u0432\u043e\u0434\u0430<\/a><\/p>\n

Ten koniec \u015bwiata dzieci\u0119ce oczy ma,
\nTen koniec \u015bwiata jest okrutnie niewinny,
\nA Cz\u0142owiek, kt\u00f3ry idzie po wodzie,
\nStaje na jego brzegu,
\nI kocha go niewidzialnie.<\/p>\n

I ziemia mi\u0119knie w wydeptanych ulicach,
\nTam, gdzie wiatr ko\u0142ysa\u0142 niwy,
\nA Cz\u0142owiek, kt\u00f3ry idzie po wodzie, zamy\u015blany liczy,
\nIle \u015bmierci pozostaje \u017cywym.<\/p>\n

On jest pokryty kurzem z krzy\u017cowych swoich \u015bcie\u017cek.
\nKocha szczere spojrzenia i otwarte przestrzenie.
\nWszystkie nocne dziewcz\u0119ta oraz dr\u00f3\u017cki okr\u0119\u017cne,
\nZnaj\u0105 d\u017awi\u0119k Jego krok\u00f3w i czuj\u0105 s\u0142one rany.<\/p>\n

I to jest s\u00f3l ziemi,
\nI wieczerza, gdzie jeste\u015bmy cicho zaproszeni,
\nWino i chleb, by\u015bmy mogli do jutra si\u0119 spiera\u0107\u2026<\/p>\n

A Cz\u0142owiek, kt\u00f3ry idzie po wodzie, sam schodzi a\u017c na brzeg,
\nW ten koniec \u015bwiata wprost,
\nI \u015bpieszy za swoimi okr\u0119tami.<\/p>\n

Ten koniec \u015bwiata dzieci\u0119ce oczy ma,
\nTen koniec \u015bwiata jest okrutnie niewinny,
\nA Cz\u0142owiek, kt\u00f3ry idzie po wodzie,
\nTrzyma go w r\u0119kach swych i przebacza \u2013 teraz i na zawsze!<\/p>\n

***<\/p>\n

Maria Magdalena<\/em><\/strong> | \u041c\u0430\u0440\u0438\u044f \u041c\u0430\u0433\u0434\u0430\u043b\u0438\u043d\u0430<\/a><\/p>\n

Twe nogi ju\u017c s\u0105 czyste, Panie m\u00f3j,
\nNa pr\u00f3\u017cno me \u0142zy ciep\u0142e na nie lej\u0119,
\nLecz nie s\u0105d\u017a mnie za ten kobiecy p\u0142acz,
\nPrzez niego widz\u0119, jak Ciebie zabij\u0105.<\/p>\n

Zwiduj\u0105 mi si\u0119 oto j\u0119k i bicz,
\nCierniowy wieniec i \u017co\u0142nierskie p\u0142aszcz\u0435
\nI zakrwawione usta Twe, Chryste –
\nTak przygryzione, \u0430by nic nie powiedzie\u0107.<\/p>\n

Gniew zako\u0142ysze wiecznym t\u0142umem zn\u00f3w
\nPrzewr\u00f3ci Ciebie rozw\u015bcieczony wicher
\nI \u015bmiej\u0105c si\u0119, oni powlok\u0105 Ci\u0119,
\nNa miejsce, tak przez Ciebie upragnione.<\/p>\n

Wywy\u017csz\u0105 Ciebie – ha\u0144by znak.
\nMaryja tam pod krzy\u017cem si\u0119 zachwieje,
\nPoszuka Twego wzroku, ale Ty
\nZwr\u00f3cisz spojrzenie swe na wysoko\u015bci.<\/p>\n

\u2026 I wyrastaj\u0105 ponad \u015bwiatem zn\u00f3w
\nWci\u0105\u017c nowe miasta, grzechy ludzkie nowe,
\nA ponad nami cia\u0142 niebieskich r\u00f3j
\nKo\u0142ysze wci\u0105\u017c wieczne wahad\u0142a swoje.<\/p>\n

Tak mija wiele, wiele zim i lat,
\nZanurzam d\u0142onie w odwr\u00f3conym czasie,
\nOd Ciebie wiem, czym jest mi\u0142o\u015bci dar,
\nI lekkie jest mi brzemi\u0119 przebaczone.<\/p>\n

Lecz teraz szlocham. G\u0142ucho tocz\u0105 si\u0119
\nTe moje \u0142zy, minuty nasze wsp\u00f3lne.
\nTwe nogi ju\u017c gotowe s\u0105 do drogi,
\nPrzyj\u0119ta Ewangelia i s\u0142owa – us\u0142yszane.<\/p>\n

I mo\u017ce mnie czekaj\u0105 jasne dni.
\nLecz dzi\u015b Umi\u0142owany st\u0105d odchodzi.
\nSpogl\u0105da\u0107 b\u0119d\u0119 d\u0142ugo w \u015blady st\u00f3p,
\nW sylwetk\u0119, co widoczna jest na horyzoncie.<\/p>\n

***<\/p>\n

Miriam<\/em><\/strong> | \u041c\u0430\u0440\u0438\u0430\u043c<\/a><\/p>\n

Miriam,
\n\u015ani\u0105 ci si\u0119 anio\u0142y,
\n\u015ani\u0105 ci si\u0119 dary,
\n\u015ani\u0105 ci si\u0119 spadaj\u0105ce gwiazdy.<\/p>\n

Twe dziecko w r\u0119kach twych,
\nTwe oczy studnie dwie,
\nTwe oczy chmury dwie,
\nTak by\u0142o przecie\u017c zawsze, czy\u017c nie?<\/p>\n

Twe dziecko ciebie zna,
\njak ka\u017cda tama sw\u00f3j nasyp dobrze zna,
\nJak s\u0142oneczny blask klimatu prawa zna.
\nTak b\u0119dzie przecie\u017c zawsze, czy\u017c nie?<\/p>\n

Zaplatasz wci\u0105\u017c sieci milczenia ,
\nAby wy\u0142owi\u0107 \u015bwiat,
\nAby wyci\u0105gn\u0105\u0107 \u017cycie z g\u0142\u0119bin.<\/p>\n

\u015ani\u0105 ci si\u0119 kamienie,
\n\u015ani\u0105 ci si\u0119 rany,
\n\u015ani\u0105 ci si\u0119 krzy\u017ce, czy\u017c nie?<\/p>\n

Daleko Nazaret od oceanu.
\nW piasku przytajam si\u0119.
\nPoczekam, a\u017c kiedy\u015b urodzisz mnie.<\/p>\n

***<\/p>\n

Ostatnia wieczerza<\/em><\/strong> | \u0422\u0430\u0439\u043d\u0430 \u0432\u0435\u0447\u0435\u0440\u044f<\/a><\/p>\n

Chleb jedli,
\nWino pili,
\nI wszyscy si\u0119 zbawili.<\/p>\n

Dla mnie zosta\u0142y okruchy,
\nSuche kielichy.
\nZamiot\u0119 po nich kurz,
\nPod\u0142og\u0119 i naczynia tu umyj\u0119,
\nPotem przysi\u0105d\u0119, by odpocz\u0105\u0107 chwil\u0119…<\/p>\n

Wspomnijcie ten m\u00f3j trud,
\nO, wy tam, na uczcie,
\nW swych pa\u0142acach\u2026<\/p>\n

***<\/p>\n

Poranek<\/em><\/strong> | \u0423\u0442\u0440\u043e<\/a><\/p>\n

Tak bardzo d\u0142ugie milczenie.
\nRodzi si\u0119 jakby planeta.
\nPowracam jakby z nico\u015bci,
\nAby pozosta\u0107 ju\u017c w d\u0142oniach twych.<\/p>\n

Tak bardzo kr\u00f3ciutka podr\u00f3\u017c,
\nA stopy moje s\u0105 w ranach.
\nPewne poranki przynosi
\nHoryzont twego ramienia.<\/p>\n

Jutro nadejdzie zbawienie
\nW nasze bole\u015bci \u015bci\u015bni\u0119te.
\nI mi\u0119dzy nimi odnajd\u0119,
\nCo\u015b, czego warto jest pragn\u0105\u0107.<\/p>\n

Chc\u0119, by\u015bmy stali si\u0119 sob\u0105 –
\nZasady s\u0105 bardzo proste.
\nJa b\u0119d\u0119 twoim pragnieniem,
\nTy staniesz si\u0119 dla mnie wod\u0105.<\/p>\n

Chc\u0119, by\u015bmy wreszcie do\u015bnili
\n\u0422\u043e nasze letnie marzenie,
\nT\u0119 star\u0105 mrzonk\u0119 o lipach,
\nO kocich \u0142bach, o czere\u015bniach.<\/p>\n

Czekaj\u0105 na mnie twe stoki,
\nRuszam powoli po zboczu,
\nA w zmierzchu \u015bwieci twarz twoja
\nNiczym ikona przy drodze.<\/p>\n

***<\/p>\n

Czasami<\/em><\/strong> | \u041f\u043e\u043d\u044f\u043a\u043e\u0433\u0430<\/a><\/p>\n

Czasami pozostaj\u0119 bardzo d\u0142ugo
\nW godzinie mi\u0119dzy \u201ekocham\u201d, mi\u0119dzy \u201epragn\u0119\u201d.
\nGdyby te tory by\u0142y pi\u0119ciolini\u0105 –
\nJak\u0105\u017c piosenk\u0119 za\u015bpiewa\u0142by tramwaj?<\/p>\n

W przestrzeni mi\u0119dzy \u201eteraz,\u201d mi\u0119dzy \u201dwczoraj\u201d,
\nTam, gdzie mnie stale my\u015bl o tobie li\u017ce,
\nPo d\u0142oniach, po oczach, po skroniach,
\nA potem trzykro\u0107 si\u0119 przeklinam.<\/p>\n

Przez sen po\u015bpieszny, wysoki poranek
\nCzekam wch\u00f3d s\u0142o\u0144ca, aby zako\u0142ata\u0142.
\nNareszcie ruszam, a przede mn\u0105 w trawie,
\nBeztrosko i m\u0105drze kroczy Pan B\u00f3g.<\/p>\n

I m\u0105drze jest tak i tak bezlito\u015bnie,
\nPe\u0142\u017anie potoczek z czu\u0142ym twym imieniem.
\nPrzeze mnie cieknie do ostatniej kropli.
\n\u015awiat pokonany jest, to znaczy staj\u0119 si\u0119 przesz\u0142o\u015bci\u0105.<\/p>\n

Czasami pozostaj\u0119 bardzo d\u0142ugo.
\nZe s\u0142o\u0144ca odpi\u0107 ju\u017c si\u0119 nie odwa\u017c\u0119.
\nAle wsch\u00f3d s\u0142o\u0144ca by\u0142 dzi\u015b tak odmienny.
\nTo nie wsch\u00f3d s\u0142o\u0144ca \u2013 to by\u0142a liturgia.<\/p>\n

***<\/p>\n

Ri\u0142a<\/em><\/strong> | \u0420\u0438\u043b\u0430<\/a><\/p>\n

Sen ch\u0142odny i okrutny by\u0142 –
\n\u015aciany i sufit, i \u0142\u00f3\u017cko w gor\u0105czce.
\nNa zewn\u0105trz \u2013 pejza\u017c z ludzi i betonu,
\nOd wewn\u0105trz \u2013 b\u00f3l oraz niewiara.<\/p>\n

Zbudzi\u0142em si\u0119. Nade mn\u0105 by\u0142 ju\u017c \u015bwit,
\nZ czerwonym s\u0142o\u0144cem, co pie\u015bci\u0142o ros\u0119.
\nKl\u0119cza\u0142em po\u015br\u00f3d trawy i widzia\u0142em
\nZielone serce g\u00f3ry jak si\u0119 wznosi.<\/p>\n

A potem pi\u0142em spienion\u0105 wod\u0119,
\nCzo\u0142o moczy\u0142em w strumieniach przejrzystych,
\nSk\u0142ada\u0142em zachwyt sw\u00f3j w dzieci\u0119cy \u015bmiech,
\n\u015amiech znowu w s\u0142owa, a s\u0142owa – w modlitw\u0119.<\/p>\n

A teraz nie wiem \u2013 by\u0142em ju\u017c, czy nie
\nCzy pi\u0142em z rzeki, czy te\u017c ona pi\u0142a.
\nLecz schodz\u0119 w stron\u0119 domu, w stron\u0119 snu,
\nBy zasn\u0105\u0107 zn\u00f3w. I aby wy\u015bni\u0107 Ri\u0142\u0119.<\/p>\n

***<\/p>\n

Twoje r\u0119ce<\/em><\/strong> | \u0420\u044a\u0446\u0435\u0442\u0435 \u0442\u0438<\/a><\/p>\n

M\u00f3wi\u0142a\u015b: \u201eChc\u0119 o tobie w\u0142a\u015bnie \u015bni\u0107.\u201d
\nI zima si\u0119 cofn\u0119\u0142a gdzie\u015b wysoko,
\nZanim upadnie stare niebo w d\u00f3\u0142.
\nCzy da\u0142em rad\u0119 twoje r\u0119ce ogrza\u0107?<\/p>\n

M\u00f3wi\u0142a\u015b: \u201eCiszy przecie\u017c barwy brak.\u201d
\nLecz niechaj bocian skrzyd\u0142a w gnie\u017adzie z\u0142o\u017cy.
\nSzuka\u0142em d\u0142ugo w pustym \u015bwiecie mym,
\nI nie znalaz\u0142em domu, w kt\u00f3rym by si\u0119 skry\u0107 mo\u017cna.<\/p>\n

M\u00f3wi\u0142a\u015b: \u201dPe\u0142ny ju\u017c jest ten nasz \u015bwiat.
\nS\u0142uchaj i kochaj mnie: \u017bycie do nas si\u0119 \u015bmieje.\u201d
\nI ruszyli\u015bmy z \u015bwitem w drog\u0119 wraz,
\nZmi\u0119kczeni przez blisko\u015b\u0107 i zaufanie.<\/p>\n

M\u00f3wi\u0142a\u015b: \u201eChc\u0119 o tobie w\u0142a\u015bnie \u015bni\u0107.\u201d
\nI zima si\u0119 cofn\u0119\u0142a gdzie\u015b wysoko,
\nZanim upadnie stare niebo w d\u00f3\u0142.
\nObym da\u0142 rad\u0119 twoje r\u0119ce ogrza\u0107!<\/p>\n

***<\/p>\n

Jesie\u0144<\/em><\/strong> | \u0415\u0441\u0435\u043d<\/a><\/p>\n

Zmorzone jesieni\u0105, drzewa cicho p\u0142acz\u0105,
\nI w ge\u015bcie pokutnym spadaj\u0105cych li\u015bci,
\nWyznaj\u0105 siln\u0105 za latem t\u0119sknot\u0119,
\nSwoj\u0105 s\u0142oneczn\u0105 niedostateczno\u015b\u0107.<\/p>\n

Zapewne d\u0142ugo b\u0119dzie bole\u0107 tak,
\n\u017be oblodzone krople deszczu
\nKo\u0142ata\u0107 b\u0119d\u0105 w zimne szyby,
\nCo s\u0105 w\u0142asno\u015bci\u0105 wiosny, by je wpu\u015bci\u0107.<\/p>\n

Ka\u017cda nast\u0119pna jesie\u0144 \u015bledzi ciebie po parku,
\nCoraz bli\u017cej jej stopy szeleszcz\u0105 po poszyciu.
\nTy masz tylko jedno cienkie palto,
\nBy chroni\u0142o ci\u0119 przed jej s\u0142owami.<\/p>\n

Czy kiedy\u015b zapomnisz o tym ciep\u0142ym g\u0142osie,
\nKt\u00f3ry mi\u0119kkim pastelem nasze dusze pie\u015bci?
\nWejd\u017a sobie pod m\u00f3j p\u0142aszcz –
\nB\u0119dziemy my\u015ble\u0107 tak:
\n\u017be te jesienne dni s\u0105 oknami okr\u0119tu,
\nKt\u00f3ry cicho zanika w\u015br\u00f3d zachodu s\u0142o\u0144ca.<\/p>\n

***<\/p>\n

Zach\u00f3d s\u0142o\u0144ca<\/em><\/strong> | \u0417\u0430\u043b\u0435\u0437<\/a><\/p>\n

Pyta\u0142a\u015b mnie, czy jestem tu,
\nPyta\u0142a\u015b mnie – ja nie wiedzia\u0142em,
\nPotoczy\u0142 si\u0119 wieczorny d\u017awi\u0119k
\nPo twoim ramieniu, zm\u0119czonym.<\/p>\n

Jak\u0105 melodi\u0119 s\u0142ysza\u0142em,
\nZanim upad\u0142a tam, w to miejsce,
\nGdzie gorzko w jedno si\u0119 zlewaj\u0105
\nBrzeg, woda, i wieczorne niebo\u2026<\/p>\n

Pami\u0119tam tylko ten tw\u00f3j \u015bmiech,
\nCo dotar\u0142 do mnie bardzo wcze\u015bnie,
\nPyta\u0142a\u015b mnie, czy jestem tu,
\nPokochaj mnie, abym pozosta\u0142.<\/p>\n

*** | ***<\/p>\n

Wrogo\u015b\u0107 i mi\u0142o\u015b\u0107 siebie znaj\u0105,
\nZwi\u0105zane star\u0105 si\u0142\u0105 ciszy.
\nMilczeniem wi\u0119c karzemy wroga,
\nI nagradzamy przyjaciela.<\/p>\n

Nosimy cich\u0105 czu\u0142o\u015b\u0107 i pogardy,
\nCo \u015bcich\u0142y ze w\u015bciek\u0142o\u015bci i z rozkoszy.
\nGdy si\u0119 potkniemy, dojrza\u0142e sumienie
\nR\u00f3\u017cnic\u0119 mi\u0119dzy nimi dla nas znosi.<\/p>\n

***<\/p>\n

Wspomnienie<\/em><\/strong> | \u0421\u043f\u043e\u043c\u0435\u043d<\/a><\/p>\n

Mo\u017ce znowu gdzie\u015b si\u0119 sp\u00f3\u017ani\u0119,
\nTak jak sp\u00f3\u017anili si\u0119 wszyscy.
\nRozwi\u0105\u017c\u0119 dzi\u015b moj\u0105 win\u0119,
\nNiech jak pies sobie pobiega,<\/p>\n

Po twoich \u015bladach g\u0142\u0119bokich
\nHoryzont niechaj pow\u0105cha,
\nKiedy zgubi ju\u017c kierunek,
\nNiech w \u015bnieg bia\u0142py si\u0119 zas\u0142ucha.<\/p>\n

Moje sumienie gdzie\u015b gubi
\nPomi\u0119dzy nami r\u00f3\u017cnic\u0119.
\nNadchodzi czas, bym przekroczy\u0142,
\nZbocze, gdzie panuje cisza.<\/p>\n

Id\u0105 chmury, id\u0105 zaspy,
\nA niedziele gdzie\u015b si\u0119 czerni\u0105 \u2013
\nPewnie pr\u00f3\u017cno\u015bmy czekali,
\nDni, gdy \u015bmia\u0107 nam si\u0119 wypadnie.<\/p>\n

Pewnie wierzyli\u015bmy w \u017cniwa,
\nGdy\u015bmy ciebie tak posiali,
\nSkoro podlali\u015bmy ziemi\u0119
\n\u0141zami oraz jakim\u015b winem.<\/p>\n

\u2026 W jakie\u015b stare popo\u0142udnie
\nPoprzez niebo si\u0119 poznamy,
\nPotem za\u015b odejd\u0119 szybko,
\nBy szuka\u0107 twego imienia.<\/p>\n

Obok bramy na podw\u00f3rzu ,
\nPoprzez zimow\u0105 zas\u0142on\u0119,
\nWspomn\u0119 sobie, jak na jawie,
\nKiedy\u015b szed\u0142e\u015b w\u0142a\u015bnie t\u0119dy.<\/p>\n

I po tylu ju\u017c wybojach
\nNie b\u0119dziemy wi\u0119cej sob\u0105 ,
\nTen \u015bnieg ciebie przypomina,
\nOn pokryje ka\u017cd\u0105 szaro\u015b\u0107.<\/p>\n

Obiecaj, \u017ce kiedy dotrzesz,
\nSpojrzysz na mnie z wysoko\u015bci .
\nObiecaj, \u017ce ju\u017c nie b\u0119dziesz
\nUmiera\u0107 przy mnie na o\u015blep.<\/p>\n

Potrzebne jest to wspomnienie
\nAbym czego\u015b si\u0119 dowiedzia\u0142 –
\nA ty przebacz wszystkim zimom
\nW Raju nie ma przecie\u017c stycznia.<\/p>\n

***<\/p>\n

Zimowy deszcz<\/em><\/strong> | \u0417\u0438\u043c\u0435\u043d \u0434\u044a\u0436\u0434<\/a><\/p>\n

Jak m\u00f3g\u0142by sp\u0142yn\u0105\u0107 ten zimowy deszcz
\nPo chropowatym policzku pejza\u017cu?
\nOn czeka tylko, by us\u0142ysze\u0107 \u201echod\u017a\u201d
\nPo prostu nie ma kto mu go powiedzie\u0107…<\/p>\n

Na dole, w\u015br\u00f3d listopadowej mg\u0142y
\nMilcz\u0105 szkar\u0142atnie zabarwione drzewa.
\nZrzekaj\u0105 si\u0119 do li\u015bci swoich praw,
\nStukaj\u0105 ga\u0142\u0119ziami w tafl\u0119 nieba.<\/p>\n

Rozgoryczeni spogl\u0105damy zn\u00f3w
\nNa siebie samych, nasze stare domy.
\nI znowu pada, lecz ju\u017c nie tamten deszcz,
\nZrodzony, nie stworzony, wsp\u00f3\u0142istotny.<\/p>\n

***<\/p>\n

Ko\u0142ysanka<\/em><\/strong> | \u041f\u0440\u0438\u0441\u043f\u0438\u0432\u043d\u0430<\/a><\/p>\n

Zasypiasz. I modl\u0119 si\u0119, by sen tw\u00f3j
\nBy\u0142 kolorowy, ka\u017cdy b\u00f3l by o tobie zapomnia\u0142.
\nC\u00f3\u017c innego mog\u0119 jeszcze zrobi\u0107,
\nPr\u00f3cz powiedzenia ci dobranoc?<\/p>\n

Zasypiasz. \u0141\u00f3\u017cko staje si\u0119 statkiem.
\nOdp\u0142ywaj szybko, nie masz czasu,
\nOd jutra ju\u017c jeste\u015b du\u017ca,
\nI o mnie \u015bnij, i \u015bnij o mamie.<\/p>\n

Zasypiam. Ju\u017c jestem du\u017ca.
\nZasypiaj\u0105 stare zabawki,
\nI wiem, \u017ce lalki nie p\u0142acz\u0105.
\nOne pot\u0119skni\u0105 i wybacz\u0105.<\/p>\n

Zasypiam. Przypominam po\u0142udniowy wiatr
\nI bryza mi pasuje.
\nMorze \u015bni bajki.
\nJestem kochana. Dobranoc.<\/p>\n

Odp\u0142ywaj. Pi\u0119kna czeka ci\u0119 droga.
\nW twoim \u015bnie dos\u0142ysza\u0142em \u015bmiech.
\n\u015anij. Schronimy ten tw\u00f3j \u015bmiech
\nGdzie\u015b w cieple, w kominie,
\nI zawsze ju\u017c b\u0119dziemy tu.<\/p>\n

Zasypiam. Przypominam po\u0142udniowy wiatr.
\nI bryza mi pasuje.
\nMorze \u015bni bajki.
\nJestem kochana. Dobranoc.<\/p>\n

***<\/p>\n

Pi\u0105tek<\/em><\/strong> | \u041f\u0435\u0442\u044a\u043a<\/a><\/p>\n

Zbiera\u0142e\u015b kiedy\u015b wspomnienie ze \u015bcie\u017cki? –
\nKruszynka po kruszynce, d\u0142ugi dzie\u0144…
\nDzi\u015b trawy to kobiety, dzie\u0144 to pi\u0105tek.
\nI zn\u00f3w b\u0142ogos\u0142awiony jest tw\u00f3j \u015bmiech.<\/p>\n

I ka\u017cdy b\u00f3l jest tutaj od pocz\u0119cia,
\nDnia tego, w kt\u00f3rym roze\u015bmia\u0142 si\u0119 \u015bwiat –
\nDaleko od sobotnich porachunk\u00f3w
\nI blisko \u2013 o modlitw\u0119 drogi st\u0105d.<\/p>\n

Potrzebne b\u0119dzie ci pragnienie,
\nBy szczyt\u00f3w zliza\u0107 dzielnie ostr\u0105 cz\u0119\u015b\u0107.
\nA potem aby zosta\u0107 tu\u017c przy rzece,
\nBy usi\u0105\u015b\u0107, gdzie si\u0119 ciep\u0142y \u015bcieli mech.<\/p>\n

Tam b\u0119dziesz bawi\u0107 si\u0119 wci\u0105\u017c, \u017ce jest lato,
\nJednak pochodzi z kruka pi\u00f3ro twe.
\nCo pokocha\u0142e\u015b, szybko ci zaci\u0105\u017cy,
\nCo przep\u0119dzi\u0142e\u015b, samo wraca wci\u0105\u017c –<\/p>\n

Aby ci\u0119 znale\u017a\u0107, ty by\u015b go poszuka\u0142,
\nA potem aby zabola\u0142o was.
\nTy jeste\u015b smutny, kiedy je ok\u0142amiesz,
\nOno si\u0119 \u015bmieje, gdy zamilkniesz ty.<\/p>\n

Tak \u015bmiej\u0105 si\u0119 ta cicha, stara \u015bcie\u017cka,
\ni trawy oraz ten gasn\u0105cy dzie\u0144.
\nTy te\u017c by\u015b si\u0119 roze\u015bmia\u0142, lecz jest pi\u0105tek –
\nZap\u0142aczesz \u2013 przebaczony b\u0119dzie \u015bmiech.<\/p>\n

I we wspomnieniu wci\u0105\u017c si\u0119 bawisz w lato,
\nJednak pochodzi z kruka pi\u00f3ro twe.
\nCo pokocha\u0142e\u015b, szybko ci zaci\u0105\u017cy,
\nCo przep\u0119dzi\u0142e\u015b, samo wraca wci\u0105\u017c.<\/p>\n

***<\/p>\n

Dusza<\/em><\/strong> | \u0414\u0443\u0448\u0430<\/a><\/p>\n

Ona zasypia, s\u0142ucha z samego szczytu \u017cycia,
\nCzego\u015b tajnego dla mnie, ze swego wn\u0119trza wprost.
\nI \u015bwiat sam si\u0119 uk\u0142ada tak m\u0105drze, potulnie \u2013
\noto korzenie,
\noto twe ko\u015bci,
\ni cia\u0142o twe.<\/p>\n

Ona kocha przez palce, ona czasami p\u0142acze,
\nI rzeki pe\u0142nowodne obok niej tocz\u0105 bieg.
\nNosi w gar\u015bci nadziej\u0119, tak jak nosi si\u0119 powiew \u2013
\noto twe oczy,
\noto twa pami\u0119\u0107,
\ni droga twa.<\/p>\n

Najsamotniejszy anio\u0142 zosta\u0142 w\u0142a\u015bnie twym str\u00f3\u017cem
\nDuszo moja \u015bwietlista, jak dotar\u0142a\u015b a\u017c tu?
\nBiedna oblubienico, posiwia\u0142a czekaj\u0105c,
\noto twe zmierzchy,
\noto twe burze,
\noto tw\u00f3j duch.<\/p>\n

Ugaszone jest wszelkie niewidzialne pragnienie,
\nKa\u017cdy b\u00f3l z\u0142agodzony przez pieszczot\u0119 i krzyk.
\nPer\u0142a czule wyjada swoj\u0105 muszl\u0119 od \u015brodka \u2013
\noto twe ciosy,
\noto wspomnienie,
\noto twa twarz.<\/p>\n

Ale cz\u0142ek dla cz\u0142owieka \u2013 zagrodzona \u015bwi\u0105tynia
\nBurza w szklaneczce mleka, w \u015bniegu ogniska blask.
\nTylko na siebie czeka ten, kto czeka na progu.
\nOto twa prawda,
\noto twe wino,
\noto tw\u00f3j chleb.<\/p>\n

Do ko\u0144ca przeludniona jest ta samotna wyspa,
\nCo ma \u015bciany gadu\u0142y i ha\u0142a\u015bliwy strop.
\nI oddany kto\u015b wo\u0142a ci\u0119 od strony mostu:
\nOto kamienie,
\noto twa chata,
\noto tw\u00f3j dom.<\/p>\n

I tak wszystko jest czyste, i tak wszystko jest proste,
\nKa\u017cdy nowy pocz\u0105tek z ziemi pnie si\u0119 wci\u0105\u017c wzwy\u017c
\nDa\u0142e\u015b znak, by wyruszy\u0107 \u2013 powiedzia\u0142 Ci Pan B\u00f3g:
\nOto twe \u017cycie,
\noto tw\u00f3j kielich,
\noto tw\u00f3j krzy\u017c.<\/p>\n

***<\/p>\n

Poranek<\/strong><\/em> | \u0423\u0442\u0440\u043e<\/a><\/p>\n

Tak bardzo d\u0142ugie milczenie.
\nRodzi si\u0119 jakby planeta.
\nPowracam jakby z nico\u015bci,
\nAby pozosta\u0107 ju\u017c w d\u0142oniach Twych.<\/p>\n

Tak bardzo kr\u00f3ciutka podr\u00f3\u017c,
\nA stopy moje s\u0105 w ranach.
\nPewne poranki przynosi
\nHoryzont Twego ramienia.<\/p>\n

Jutro nadejdzie zbawienie
\nW nasze bole\u015bci \u015bci\u015bni\u0119te.
\nI mi\u0119dzy nimi odnajd\u0119,
\nCo\u015b, czego warto jest pragn\u0105\u0107.<\/p>\n

Chc\u0119, by\u015bmy stali si\u0119 sob\u0105 –
\nZasady s\u0105 bardzo proste.
\nJa b\u0119d\u0119 twoim pragnieniem,
\nTy staniesz si\u0119 dla mnie wod\u0105.<\/p>\n

Chc\u0119, by\u015bmy wreszcie do\u015bnili
\n\u0422\u043e nasze letnie marzenie,
\nT\u0119 star\u0105 mrzonk\u0119 o lipach,
\nO kocich \u0142bach, o czere\u015bniach.<\/p>\n

Czekaj\u0105 na mnie twe stoki,
\nRuszam powoli po zboczu,
\n\u0410 w zmierzchu \u015bwieci twarz twoja
\nNiczym ikona przy drodze.<\/p>\n

***<\/p>\n

Za sto lat<\/em><\/strong> | \u0421\u043b\u0435\u0434 \u0441\u0442\u043e \u0433\u043e\u0434\u0438\u043d\u0438<\/a><\/p>\n

Za sto lat ta ulica b\u0119dzie taka sama \u2013
\ndonice, chodnik, i siedem starych kasztan\u00f3w.
\nDzwonienie tramwaj\u00f3w b\u0119dzie budzi\u0107 rankiem domy
\ni ptaki w\u015br\u00f3d ga\u0142\u0119zi b\u0119d\u0105 \u015bpiewa\u0107 swe piosenki.<\/p>\n

Szcz\u0119\u015bliwa kobieta zjawi si\u0119 na tarasie
\npo niej podw\u00f3rko b\u0119dzie pachnie\u0107 kaw\u0105 i wyprasowanym.
\nJakie\u015b dziecko b\u0119dzie mru\u017cy\u0142o oczy od s\u0142o\u0144ca
\ni b\u0119dzie si\u0119 dziwi\u0142o, z czego jest zrobione.<\/p>\n

Kto\u015b po\u015bpieszy do domu, aby pisa\u0107 wiersze.
\nNiebo coraz oboj\u0119tniej b\u0119dzie wygl\u0105da\u0142o,
\nlecz za pomoc\u0105 cienkich nitek niewidzialnie
\nB\u0119d\u0105 trzyma\u0107 \u015bwiat broni\u0105ce pokoju si\u0142y Nadziei.<\/p>\n

Tak jak zrzucony z drzewa pusty \u017co\u0142\u0105d\u017a
\nPotoczy si\u0119 czyje\u015b pr\u00f3\u017cne \u017cycie w stron\u0119 zimy.
\nZamy\u015blony starzec po raz ostatni nakarmi go\u0142\u0119bia.
\nCzasy b\u0119d\u0105 ostateczne \u2013 tak jak zawsze.<\/p>\n

I tyle mi\u0142osierdzia b\u0119dzie delikatnie zalewa\u0107 powietrze
\n\u017ce wiatr b\u0119dzie je gar\u015bciami rozsypywa\u0142. I zobaczysz!
\nZa sto lat wszystko b\u0119dzie takie samo.
\nA ja b\u0119d\u0119 kim\u015b, kto tu by\u0142 \u2013
\ni odszed\u0142\u2026<\/p>\n

***<\/p>\n

Modlitwa<\/em><\/strong> | \u041c\u043e\u043b\u0438\u0442\u0432\u0430<\/a><\/p>\n

Nie chc\u0119 przenosi\u0107 g\u00f3r,
\nLecz Panie, modl\u0119 si\u0119 do Ciebie o wiar\u0119,
\nT\u0105, kt\u00f3ra cicho we mnie cicho si\u0105pi\u0107 ma.
\nBy napaja\u0142a umys\u0142, serce, wol\u0119.<\/p>\n

Bo s\u0142aba jest ta r\u0119ka moja, kt\u00f3ra
\nPrzed Twym obrazem wieczorem mnie \u017cegna.
\nBo ma\u0142ym ludziom, tak jak mnie, wystarczy
\n\u017beby spokojnie goli\u0107 si\u0119 przed lustrem.<\/p>\n

Niech b\u0119dzie delikatny p\u0142omie\u0144 Tw\u00f3j. Powoli
\nNiech \u017cycie me do bia\u0142o\u015bci oczyszcza.
\nNiech wejdzie s\u0142o\u0144ce do Twego pokoju,
\nBy\u015b tak jak ksi\u0105\u017ck\u0119, Ty mnie przekartkowa\u0142.<\/p>\n

I daj mi, Bo\u017ce, bym zawsze pami\u0119ta\u0142
\nTo samotno\u015bci oszustwo stare
\nBym wiedzia\u0142, \u017ce gdy lamp\u0119 zgasz\u0119,
\nW ciemno\u015bci z Tob\u0105 pozostan\u0119 razem.<\/p>\n

I dziwnie mi jest\u2026 I my\u015bl\u0119 o ko\u0144cu
\nCzy r\u00f3wnie\u017c w piekle pocieszy mnie my\u015bl ta,
\n\u017be ju\u017c s\u0142ysza\u0142em niegdy\u015b dzwony raju?
\n\u017be Pan B\u00f3g kiedy\u015b bardzo mnie mi\u0142owa\u0142?<\/p>\n

Nadejdzie dzie\u0144 i godzina, i ogie\u0144 Tw\u00f3j
\nCienkie drewienko po\u015brodku rozerwie.
\nJa si\u0119 potocz\u0119 wtedy, jak w\u0119gielek
\nI delikatnie oparz\u0119 Twe palce.<\/p>\n

***<\/p>\n

Przedwierze<\/em><\/strong> | \u041f\u0440\u0435\u0434\u0434\u0432\u0435\u0440\u0438\u0435<\/a><\/p>\n

\u0422\u0430 g\u00f3ra jest niebieska, tak jak dzieci\u0119ca kredka.
\nGdziekolwiek by\u015b nie spojrza\u0142 \u2013 bezwietrznie jest i cicho.
\nTylko jasne przeczucia, tylko ma\u0142e cudaczno\u015bci,
\nPrzem\u00f3wisz, lub zamilczysz \u2013 wszystko b\u0119dzie wierszem.<\/p>\n

Ale teraz id\u0119 ku wysokiemu podn\u00f3\u017cu,
\nbo szczyt jest wci\u0105\u017c daleko, drogi musz\u0119 si\u0119 uczy\u0107.
\nDzi\u015b zatrzymam si\u0119 zm\u0119czony, tam, gdzie z zachwytem,
\nspotykaj\u0105 wieczorem swoich w\u0142a\u015bcicieli bezpa\u0144skie psy.<\/p>\n

Tu jest g\u0119sto zaludnione, ale ludzie znaj\u0105 swe miejsce,
\nOni siedz\u0105 w milczeniu, tak jak wiosenne kie\u0142ki.
\nS\u0105 miliony pokoi w tym ma\u0142ym prawym domku,
\nS\u0105 miliony pokoi i mimo to nie wygl\u0105da na przepe\u0142niony.<\/p>\n

Cicho hu\u015btaj\u0105 si\u0119 go\u015bcie w swoich plecionych krzes\u0142ach,
\noczekuj\u0105 ciep\u0142ego zachodu, wpatruj\u0105 si\u0119 w niesko\u0144czono\u015b\u0107.
\nWysilaj\u0105 sw\u0105 pami\u0119\u0107 \u2013 ka\u017cdy b\u00f3l sta\u0142 si\u0119 tu ja\u0142owy,
\nZ wahaniem krusz\u0105 sprzeciw swego umys\u0142u.<\/p>\n

A tutejszy gospodarz ma d\u0142onie w starych bliznach,
\nOn \u015bmieje si\u0119 g\u0142\u0119boko i prosto w oczy nam patrzy.
\nI domy\u015blam si\u0119 weso\u0142o – On nas zna ju\u017c od dawna:
\nprzed ka\u017cdego pocz\u0119ciem i nim si\u0119 jeszcze urodzi\u0142.<\/p>\n

W aromatycznej ziemi nie ma ko\u015bci, ni chaszczy.
\nTam, pod t\u0105 star\u0105 grusz\u0105
\nzamordowany spokojnie rozprawia z katami.
\nNie ma nic do zrobienia, nie ma nic do stracenia,
\ni siekiera spokojnie rdzewieje w\u015br\u00f3d trawy.<\/p>\n

Ponad wysokim wzg\u00f3rzem przebi\u0142o si\u0119 troch\u0119 s\u0142o\u0144ca,
\ntak grzecznie i wiernie patrzy na nas i nie mruga.
\nI dotykamy \u0142atwo pejza\u017cu, i zapominamy o czasie,
\no starym czasie, gdy wci\u0105\u017c czego\u015b brakowa\u0142o…<\/p>\n

Pragn\u0119 nowych n\u00f3g, by brodzi\u0107 w rozp\u0142akanych fontannach,
\nwyruszy\u0107 w stron\u0119 poranka, do ko\u0144ca wymaza\u0107 pami\u0119\u0107,
\nprzysi\u0105\u015b\u0107 obok czystego \u017ar\u00f3d\u0142a po\u015br\u00f3d po\u017caru lata,
\nchc\u0119 srebrnego naczynia, abym m\u00f3g\u0142 pi\u0107 na wieki!<\/p>\n

***<\/p>\n

Je\u015bli uwierzysz<\/em><\/strong> | \u0410\u043a\u043e \u043f\u043e\u0432\u044f\u0440\u0432\u0430\u0448<\/a><\/p>\n

Je\u015bli uwierzysz we Mnie nocy tej,
\nTo noc zaskomli na zewn\u0105trz, przed progiem.
\nBo ka\u017cda ciemno\u015b\u0107 przede Mn\u0105 umyka
\nI ka\u017cdy p\u0142acz przycicha utulony.<\/p>\n

\u0422\u0435j nowej wiary gorzki pio\u0142un, ty
\nz Mego kielicha powoli odpijesz
\nI wszystkie l\u0119ki twe do bia\u0142o\u015bci umyj\u0119
\nNastanie wiecz\u00f3r i poranek \u2013 jeden dzie\u0144.<\/p>\n

Pi\u0107 b\u0119dziesz do syto\u015bci w onym dniu
\nZe \u017ar\u00f3d\u0142a Prawdy, \u017ar\u00f3d\u0142a Wody \u017bywej
\nI ciche \u015bwiat\u0142o b\u0119dzie si\u0119 rozlewa\u0107
\nJe\u015bli uwierzysz we Mnie nocy tej\u2026<\/p>\n

Ja ci zapomn\u0119 twe sprzeniewierzenia,
\nPodam Ci r\u0119k\u0119 sw\u0105 i ci\u0119 podnios\u0119,
\nI twoje rany Moimi uczyni\u0119
\nBo by\u0142 zgubiony ten M\u00f3j syn i si\u0119 odnalaz\u0142.<\/p>\n

Lecz ty nie padaj jeszcze na kolana!
\nNie wierzy d\u0142ugo ten, kto wierzy szybko.
\nBo ludzie lubi\u0105 siebie ok\u0142amywa\u0107
\nLecz k\u0142amstwo, nie ma, nie ma portu we Mnie.<\/p>\n

Je\u015bli uwierzysz we Mnie nocy tej,
\nTo \u017cycie twe na dwoje si\u0119 rozdzieli.
\nTak jak bezdomny ty b\u0119dziesz si\u0119 b\u0142\u0105ka\u0107
\nDo cudownej ojczyzny d\u0105\u017c\u0105c wci\u0105\u017c.<\/p>\n

I nieraz na ciernistej drodze swej
\nZap\u0142aczesz sam ponad ja\u0142ow\u0105 niw\u0105,
\nPoniewa\u017c wiar\u0119 \u0142zami si\u0119 podlewa
\nI gorzki b\u0119dzie trudny owoc jej.<\/p>\n

Wy\u0107 b\u0119dzie piek\u0142o w ciebie wkorzenione,
\nI do swej \u015bmierci pragn\u0105\u0107 b\u0119dziesz Raju,
\nI tylko \u015bmierci nie obiecam ci
\nJe\u015bli uwierzysz we Mnie nocy tej\u2026<\/p>\n

\n

\u041f\u0440\u0435\u0432\u043e\u0434 \u043d\u0430 Maciek Fro\u0144ski<\/strong><\/p>\n

Przed latem<\/em><\/strong> | \u041f\u0440\u0435\u0434 \u043b\u044f\u0442\u043e<\/a><\/p>\n

Z wypalonego s\u0142o\u0144cem kr\u0119gu lata
\nZnikaj\u0105 kolor, smak i tembr kobiecy,
\nOd wrze\u015bnia, jakby za zdmuchni\u0119ciem \u015bwiecy,
\nK\u0142amstwo si\u0119 z k\u0142amstwem ju\u017c nie b\u0119dzie splata\u0107.<\/p>\n

Dwa stare p\u0142aszcze jak w teatrze widz
\nBij\u0105 nam brawo wisz\u0105c w szafie z boku,
\nJak puste \u0142ono si\u0119 otwiera pok\u00f3j,
\nNic do\u0144 nie wesz\u0142o i nie wyjdzie nic.<\/p>\n

Boli nas rado\u015b\u0107, \u015bmiech w nas budzi strach
\nW oczekiwaniu ko\u0144ca, ale raczej
\nNawet i taki koniec nie wyp\u0142acze
\nPocz\u0105tku, co si\u0119 nie pojawia\u0142 w snach.<\/p>\n

Gdzie b\u0119dzie kres i co si\u0119 wyrwa\u0107 da
\nZ pami\u0119ci obj\u0119\u0107, z poca\u0142unk\u00f3w g\u0142\u0119bi,
\nGdy jutro pr\u00f3bie nie poddane szcz\u0119\u015bcie
\nWyma\u017ce naszych s\u0142\u00f3w ostatnich gra?<\/p>\n

W surowym kr\u0119gu lata nasz\u0105 niemoc
\nZobaczy\u0107 b\u0119dzie mo\u017cna jak na d\u0142oni,
\nWrzesie\u0144 si\u0119 b\u0119dzie patrzy\u0142 przygn\u0119biony,
\nJak bezpami\u0119tnie si\u0119 ok\u0142amujemy.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

\u041f\u0440\u0435\u0432\u043e\u0434\u0438 \u043d\u0430\u00a0Dorota Trela Nienale\u017cne | \u041d\u0435\u0434\u044a\u043b\u0436\u0438\u043c\u043e Jak\u017ce kr\u00f3tka jest droga do fa\u0142deczki ostatniej na pla\u017cy tak pustej, do ostatniego szczytu, do granicy wszystkiego, cokolwiek zobacz\u0119. P\u00f3jd\u017a jeszcze ze mn\u0105 troch\u0119, ukochana, nie ogl\u0105daj si\u0119...<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":3968,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"give_campaign_id":0,"footnotes":""},"categories":[29,21],"tags":[82,1086,1033,1032,649],"class_list":["post-3967","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-29","category-21","tag-82","tag-wiersze","tag-1033","tag-1032","tag-649"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.plamensivov.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/3967","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.plamensivov.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.plamensivov.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.plamensivov.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.plamensivov.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=3967"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.plamensivov.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/3967\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.plamensivov.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/3968"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.plamensivov.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=3967"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.plamensivov.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=3967"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.plamensivov.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=3967"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}